maciekburdzy@gmail.com

Zduńskie opowieści to serwis o kaflach, piecach i kominkach. Przedstawia dawne urządzenia grzewcze. Pokazuje zdjęcia, ciekawostki historyczne, rysunki, własne i cudze artykuły oraz odkrycia i wspomnienia. Zawiera i informuje o wydarzeniach z branży zduńskiej oraz wystawach muzealnych. Wywołuje uczucia od melancholii po uśmiech. Buduje zamiłowanie do dawnych rzeczy, które przeminęły oraz promuje kulturę ognia.

Przy kominku u Hasbacha…

Dodane: 20 Sty 2014
Komentarzy: Off

Znalezione w sieci :

Iwona Górska, Regionalny Ośrodek Badań i dokumentacji Zabytków w Białymstoku. Materiały i zdjęcia ze  zbiorów ROBiDZ

Wyrób naczyń ceramicznych towarzyszy człowiekowi od tysięcy lat. Na podstawie wykopalisk widzimy jak w zależności od stopnia rozwoju cywilizacji i warunków zmieniał się sposób formowania wyrobów, ich kształt, różnorodność, sposób wypalania i zdobienia. 

Polską ceramikę wczesnohistoryczną (również przedhistoryczną) reprezentują proste wyroby z glin pospolitych. Kafle stanowią przykład wyrobów ze szkliwionej gliny garncarskiej. Od prostego paleniska do kaflowego pieca minęły również wieki. Nieliczne XIV-XV wieczne okazy wyrobów kaflarskich znajdujemy w zamku w Oświęcimiu i Czersku. Już wówczas odznaczały się one wysokim kunsztem wykonania, bogatym zdobnictwem. W wieku XVI i XVII istniało na terenie naszego kraju wiele wytwórni naczyń i kafli zdobionych i szkliwionych. Już w XVI wieku kominki i piece poza funkcją ogrzewczą pełniły rolę dekoracyjną. Nadanie im rangi ozdoby wnętrz pociągało za sobą zmianę wyglądu i konstrukcji kafli, które przeszły swoistą ewolucję. Warto nadmienić, że w rezultacie wielu przekształceń w XVI wieku przyjął się i zaczął upowszechniać nowy typ kafla tzw. płaski. Płytki tworzące zewnętrzną ścianę kafla płaskiego zdobiono ornamentem figuralnym, heraldycznym, roślinnym, geometrycznym. Odciskano je w drewnianych formach, później retuszowano. Lico kafli powlekano glazurą zeszkliwiającą się podczas wypalania. Źródła wzorów (niderlandzkie, włoskie majoliki, próby naśladowania chińskiej porcelany) były niewyczerpane. Również kształt pieca ulegał zmianom od „dzwonu” odwróconego do góry dnem, po współczesne nam prostopadłościany. Ciekawe jest to, że poszczególne płaszczyzny, z których składał się piec były wykonane ze specjalnych kafli tak, że jedne tworzyły gzymsy, inne naroża, inne cokoliki. Na gzymsach powtarzano seryjnie motywy zdobnicze (m.in. tzw. wole oczy – fot.) Ówczesne kominki nie tylko ogrzewały i oświetlały pomieszczenia, ale pełniły także rolę wentylatorów. Były równie piękne i wyszukane w formie co piece, a ich obramienia konkurowały często z innymi dekoracyjnymi elementami.

element2

luter_385992265

PałacykH63

beztytułu1

beztytułu3

 

Źródło i więcej: http://www.wrotapodlasia.pl/pl/region/historia/spotkania+z+przesz%C5%82o%C5%9Bci%C4%85/Przy+kominku.htm